![[Home]](bluhome.gif){kind=small}
![[Poprzednia]](bluppage.gif){kind=small}
![[Up]](Bluup.gif){kind=small}
![[Następna]](blunpage.gif){kind=small}
INTELEKT A PRZETRWANIE
Jako że musimy poświęcać znaczną część naszych umysłowych zasobów aby zapewnić sobie przetrwanie, nie potrafimy widzieć RZECZYWISTOŚCI taką jaką ona jest - w jej najbardziej fundamentalnych i ostatecznych wymiarach.
Walka o przetrwanie wymusza na nas pewną dynamiczną relację z otoczeniem, czyli stan przyspieszony, uniemożliwiający nam dostrzeganie aspektów trwałej równowagi oraz ładu cechującego świat.
O ile umysł jest tylko narzędziem przydatnym dla samozachowawczych celów, nie jest on dostosowany do pełnego odzwierciedlenia PRAWDY (rzeczywistości).
Dbająć o przetrwanie, umysł z konieczności zawęża obszar swoich zainteresowań do skali lokalnej, przy jednoczesnym pominięciu innych wymiarów rzeczywistości. W ten sposób, umysł domyślnie neguje wszystko pozostałe.
Zamieszkujące w nas zwierzę narzuca nam swój absolutny imperatyw: przeżyj za wszelką cenę, chroń ciało bez wzgłedu na okoliczności, służ jego potrzebom, rozmnażaj się i trwaj w czasie. Ni mniej ni więcej. Nasze świadome 'ja' i nasz ludzki intelekt również pozostają na usługach zwierzęcia.
W warunkach całkowitej swobody nasz intelekt proklamowałby własne postulaty - dążenie do urzeczywistnienia idealnej wizji bytu. Taki ideał, bez względu na to jak sformułowany, zawsze byłby najbardziej zadawalający dla subiektywnych pragnień świadomości - indiwidualnych czy też zbiorowych.
Jednakże, w świetle przemożnego biologicznego imperatywu, świadomy umysł jest zmuszony do kompromisów. Musi zajmować się sprawami codziennego przetrwania oraz odrzucać wszystko pozostałe jako odbiegające od tematu i nieistotne.
Tak więc umysł oddany walce o przetrwanie z natury rzeczy jest stronniczy przy jakichkolwiek próbach oddania RZECZYWISTOŚCI jako takiej. Zamiast rozłożyć równomiernie zakres zainteresowań na wszystko co mu dostępne, wykazuje on wybiórczą koncentrancję na konkretnych zadaniach. Wobec tego, wnioski jakie są mu dostępne są wyciągane na podstawie zawężonych danych. Nie mogą więc okazać się miarodajne i stosowne dla szerszych ustaleń.
Skoro fizyczne przetwanie jest osiągane bardzo wydajnie przez wiele gatunków bez udziału inteligencji, możemy pokusić się o wniosek, że używanie ludzkiego intelektu do zadań związanych z przetrwaniam jest sprzeczne z jego pierwotnym przeznaczeniem. Innymi słowy, stosowanie umysłu do pragmatycznych celów przetrwania wypacza intelekt i czyni go niezdolnym do poznawania szerszej Prawdy.
Copyright © 1997 - 2010 by Andrzej Wodzianicki Email us at Feedback@cmncore.org